EFSANE DEĞİL, ESKİ FUTBOLCU: SADAKAT PODYUMLARDA SATILMAZ!

Trabzonspor forması giymek, sadece yeşil sahada top koşturmaktan ibaret değildir. Bu kulübün çatısı altında yer almak; bir şehrin kimliğini, taraftarın emeğini ve bordo-mavi renklerin asaletini sırtında taşımayı gerektirir. Ancak ne yazık ki, geçmişte bu formayı terletmiş, hatta kaptanlık bandını koluna takmış bazı isimlerin, aidiyet ve sadakat kavramlarının ağırlığını hala kavrayamadığını ibretle izliyoruz. Bunun son ve en çarpıcı örneği, Ogün Temizkanoğlu’nun Fenerbahçe’nin 120. yıl forma lansmanında manken edasıyla podyuma çıkması olmuştur.

Süreci profesyonellik kılıfına uydurmaya çalışanlar, geçmişteki zorunlu transfer hikayelerinin arkasına saklananlar olabilir. "Fenerbahçe’de de kaptanlık yaptı, iki kulübün dostluk elçisidir" diyerek durumu sevimli göstermeye yeltenenler de çıkacaktır. Ancak unuttukları, daha doğrusu anlamak istemedikleri net bir gerçek var: Trabzonspor efsanesi olmak öyle kolay değildir ve iki tarafı birden idare ederek efsane kalınmaz!

Kendi Çelişkisinde Boğulan bir "Akıl Hocalığı"

Bu olayı sadece bir "forma tanıtımı" olarak basitleştirmek, hafızamızla alay etmektir. Daha düne kadar, sezon başında adı transfer iddialarına karışan öz evladımız Uğurcan Çakır’ı sadakat ve aidiyet üzerinden en sert, en acımasız cümlelerle eleştiren, adeta hedef tahtasına koyan kimdi? Ogün Temizkanoğlu.

Başkalarına sadakat dersi verirken mangalda kül bırakmayanların, ezeli rakibin resmi podyumunda boy gösterirken nasıl bir haz aldığını sormak en doğal hakkımızdır. Kendisine gelince "profesyonellik" ve "camialar arası köprü" masallarına sığınan bu zihniyet, başkalarına gelince "sadakat abidesi" kesiliyor. Bu çifte standart, bu samimiyetsizlik bordo-maviye gönül verenlerin gözünden kaçmamıştır. Kendi geçmişine ve söylemlerine bu kadar ters düşmek, kelimenin tam anlamıyla bir duruş erozyonudur.

Manevi Kredinin Sonu: Efsane Değil, "Eski" Futbolcu

Ogün Temizkanoğlu dâhil herkes şunu çok iyi bilsin: Trabzonspor taraftarı için sadakat ve aidiyet duygusu, sahadaki her türlü başarıdan ve kupadan çok daha ağır basar. 10 yıl boyunca bu kulüpte önemli işlere imza atmış olabilirsiniz; fakat ezeli rakibinizin vitrininde figüran olmayı kabul ettiğiniz an, bu camiadaki tüm manevi kredinizi tek kalemde tüketirsiniz.

Sosyal medyadaki cılız "dostluk elçisi" söylemleri, Trabzonspor camiasının hissettiği haklı kırgınlığın ve öfkenin yanında hükümsüzdür. Anlayamayanlara bunu uzun uzadıya anlatacak değiliz. Ancak şu şerhi tarihe düşmek gerekir: Ogün Temizkanoğlu ismi, artık Trabzonspor camiası için albümlerdeki eski bir futbolcu fotoğrafından başka hiçbir anlam ifade etmemektedir.

Bizim "her önümüze gelene" efsane diyecek halimiz yok. Bizim efsanelerimiz; podyumlarda boy gösterenler değil, bu renklerin asaletini ömrü boyunca onurla taşıyanlardır.

Son Söz: Bordo-mavi forma bir onur meselesidir. Kendisini her iki takımın da efsanesi gibi sunup ortayolcu açıklamalarla günü kurtarmaya çalışanlar, günün sonunda camiasız kalmaya mahkumdur. Kendisi artık istediği podyumda, istediği formayla yürümekte tamamen serbesttir; zira artık asla Trabzonspor tarihinin o şerefli "Efsaneler" sayfasında yer almayacaktır. Yazık ki ne yazık...